Jak przygotować się do badania?

W większości przypadków rezonans magnetyczny nie wymaga skomplikowanych przygotowań. Warto jednak odpowiednio się przygotować, aby badanie przebiegło sprawnie i bezpiecznie.

Najważniejsze zasady przed MRI

Usuń wszystkie metalowe przedmioty
Silne pole magnetyczne może przyciągać metal, dlatego przed badaniem należy zdjąć:

• biżuterię (kolczyki, pierścionki, łańcuszki),

• zegarek,

• pasek z metalową klamrą,

• spinki do włosów,

• okulary,

• aparat słuchowy,

• protezy zębowe (jeśli są wyjmowane).

W wielu placówkach pacjent otrzymuje jednorazową odzież lub zostaje poproszony o założenie ubrania bez metalowych elementów (np. bez zamków czy fiszbin).

Poinformuj personel o stanie zdrowia
Przed badaniem przeprowadzany jest wywiad bezpieczeństwa. Należy koniecznie zgłosić:

• rozrusznik serca, kardiowerter lub inne urządzenia elektroniczne,

• implanty ortopedyczne, śruby, płytki lub protezy,

• klipsy naczyniowe, implanty ślimakowe,

• metalowe elementy w ciele (np. po urazach lub operacjach),

• ciążę lub jej podejrzenie.

Niektóre implanty są kompatybilne z MRI, ale decyzję o wykonaniu badania zawsze podejmuje personel medyczny.

Badanie poziomu kreatyniny przy kontraście
Jeśli planowane jest podanie środka kontrastowego, pacjent może zostać poproszony o wcześniejsze oznaczenie poziomu kreatyniny we krwi. Badanie to pozwala ocenić pracę nerek, które odpowiadają za usuwanie kontrastu z organizmu.

Jedzenie i leki
W większości przypadków można normalnie jeść i przyjmować leki. Jeśli jednak badanie dotyczy jamy brzusznej lub miednicy, placówka może zalecić pozostanie na czczo przez kilka godzin – informację taką pacjent otrzymuje podczas rejestracji.

Klaustrofobia i stres przed badaniem

Aparat MRI ma formę tunelu, co u niektórych osób może wywoływać dyskomfort lub lęk. Jeśli cierpisz na klaustrofobię:

• poinformuj o tym wcześniej lekarza lub personel,

• możliwe jest podanie łagodnego leku uspokajającego,

• w niektórych ośrodkach dostępne są aparaty o szerszym tunelu lub tzw. rezonans otwarty.

W trakcie badania pacjent ma stały kontakt z personelem przez interkom oraz przycisk alarmowy.

---

Wskazania do wykonania rezonansu magnetycznego

Rezonans magnetyczny jest szczególnie przydatny w ocenie tkanek miękkich, układu nerwowego oraz struktur, które trudno zobrazować innymi metodami. Lekarz zleca badanie wtedy, gdy potrzebna jest bardzo dokładna diagnostyka.

Choroby neurologiczne

MRI mózgu lub rdzenia kręgowego wykonuje się m.in. w przypadku:

• przewlekłych lub nawracających bólów głowy o niejasnej przyczynie,

• podejrzenia udaru lub jego następstw,

• padaczki,

• podejrzenia guzów mózgu lub rdzenia,

• chorób demielinizacyjnych, takich jak stwardnienie rozsiane,

• zaburzeń równowagi, widzenia lub czucia o niejasnym podłożu.

Problemy z kręgosłupem i układem ruchu

Rezonans jest podstawowym badaniem w diagnostyce wielu schorzeń ortopedycznych, takich jak:

• przewlekłe bóle kręgosłupa,

• podejrzenie przepukliny krążka międzykręgowego (dyskopatii),

• ucisk na korzenie nerwowe,

• urazy więzadeł, mięśni i ścięgien,

• uszkodzenia łąkotek lub chrząstki stawowej,

• stany zapalne lub zmiany zwyrodnieniowe stawów.

Diagnostyka narządów wewnętrznych

MRI znajduje zastosowanie w ocenie:

• chorób wątroby, trzustki i dróg żółciowych,

• zmian w nerkach i nadnerczach,

• schorzeń narządów miednicy mniejszej (macicy, jajników, prostaty),

• niejasnych zmian wykrytych w innych badaniach obrazowych.

Diagnostyka onkologiczna

Rezonans magnetyczny odgrywa ważną rolę w onkologii. Umożliwia:

• wykrywanie i dokładną ocenę guzów,

• określenie ich wielkości i zasięgu,

• monitorowanie skuteczności leczenia,

• planowanie zabiegów operacyjnych lub radioterapii.

---

Kto nie może wykonać rezonansu?

MRI jest badaniem bezpiecznym, jednak istnieją sytuacje, w których jego wykonanie może być niemożliwe lub wymaga szczególnej ostrożności.

Do głównych przeciwwskazań należą:

• niektóre typy rozruszników serca lub defibrylatorów,

• implanty metalowe nieprzystosowane do działania w silnym polu magnetycznym,

• pompy insulinowe, neurostymulatory i inne urządzenia elektroniczne,

• metalowe opiłki w ciele, szczególnie w okolicy oczu,

• niektóre klipsy naczyniowe lub protezy starszego typu.

Dlatego przed badaniem każdy pacjent wypełnia szczegółową ankietę i przechodzi wywiad medyczny. Pozwala to ocenić bezpieczeństwo i w razie potrzeby dobrać alternatywną metodę diagnostyczną.